Blogs

Hoeveel moet ik doen? En waarom dat niet de juiste vraag isMIND, LICHAAM, LEVENEen verhaal over overleven, dragen… en weer ruimte maken.

Laatst kreeg ik een vraag:'Nathalie, hoe kijk jij naar voeding?En wat me meteen opviel: we denken bij voeding bijna altijd aan eten.

Onlangs was ik te gast bij Marit Maas  in haar 100.000 mensen gelukkig podcast Luister en kijk ons gesprek.In aflevering 20 van de podcast 100.000 mensen superhappy ga ik in gesprek met

Tijdens een privé skiles ontdekte ik hoe krachtig het is om veilig uitgedaagd te worden. Over zonder stokken skiën, keihard rechtuit gaan, twintig bochtjes maken en waarom echte groei vaak ontstaat doordat iemand met je meeloopt. Een verhaal over vertrouwen, leren op jouw manier en jezelf durven dragen.

Tijdens mijn Hatha Yoga Teacher Training in Maharashatra volgden we niet alleen yogalessen,  we leefden er ook echt.En dat betekende: Ayurvedische voeding.Eten vanuit de vijf elementen: aarde, water, vuur, lucht, ether.Elke maaltijd opnieuw afgestemd, met kruiden, specerijen, kleuren en liefde bereid.

De stilte die niet stil wasEen verhaal over yoga, weerstand en jezelf leren dragen.

De stilte die niet stil wasNog een verhaal voor mijn bundel, dit keer over mediteren.Tien dagen in stilte, bij de monniken en de nonnen van Wat Suan Mok, het International Meditation Center van de Theravada-boeddhisten.

Geloof jij ergens in?Geloof jij ergens in?En hoe uit zich dat dan?Wat is dat eigenlijk, geloven, of bidden?

Wat doe jij als anderen je tegenhouden?Wat doe jij als je voelt: dit is mijn pad, maar iedereen om je heen zegt: “Doe maar niet”?Weet je… dat moment komt altijd.Altijd.Wanneer jij een keuze maakt die écht van jou is, komt er weerstand.Van uit jezelf natuurlijk ook, iets met je mind en je ego die je veilig willen houden én van de mensen om je heen.Niet omdat mensen je niet gunnen wat je doet, maar omdat jouw moed hun eigen angst raakt.

Terug naar NederlandYes, ik heb weer een nieuw verhaal voor je.Het moment dat ik terugging naar Nederland.Eigenlijk maar voor een paar weken, dat was het plan.Ik was al ongeveer een jaar aan het reizen en dacht: ja, het is wel goed om elk jaar even terug te gaan,de verbinding met mijn familie en vrienden te houden.Dus ik had met mijn hoofd besloten: Oké, even naar huis, iedereen weer zien en dan ga ik daarna gewoon weer verder reizen.Alles was al geboekt.Ticket geregeld.

De dag dat ik niet meer konYes, ik ga je meenemen in dit verhaal.De dag dat ik er klaar mee was om een workaholic te zijn.Zoals je misschien weet: ik verkocht mijn huis, liet alles los, en in 2009 ging ik reizen.Ik wilde natuurlijk zoveel mogelijk van de wereld zien.Ik begon in Nepal, daar had ik eerder stage gelopen, dus dat voelde als een veilige start.Van daaruit trok ik door naar India: Varanasi, Agra, Delhi, Ajanta, Ellora, al die plekken die zó tot de verbeelding spreken.

De geur van stof en vrijheidIk wil vandaag graag een verhaal met je delen.Zoals je misschien weet, heb ik lang gereisd met mijn backpack.Op een gegeven moment reed ik in India op mijn Royal Enfield 350, ja, gewoon zelf gekocht.En eerlijk? Ik had niet eens een motorrijbewijs. Dus eigenlijk mocht het allemaal niet echt.Maar ja, iets van 'Ik heb het nog nooit gedaan, ik denk dat ik het wel kan' en 'je bent jong en je wilt wat' Al was ik niet meer zó jong...hahaBackpack achterop gebonden een gáán. 

Van paragliden naar platgespoten in een helikopterEén moment was ik nog vol adrenaline en verliefd, zwevend door de lucht tijdens het paragliden in Westendorf. Het volgende moment lag ik plat in een helikopter, onderweg naar Innsbruck met een gebroken rug. Ik herinner me hoe warm het was, hoe dorstig ik was, maar ik mocht niets drinken, eerst de foto's afwachten. Hoe ik naar boven keek, de bergen wilde zien, maar plat op mijn rug lag. Onzeker, machteloos, wachtend. En ook wel eenzaam. Daarover deel ik je vandaag meer 

HET BESLUIT TE GAAN LOPEN Soms neem je een besluit dat je leven meer kleur gaat geven, nog voor je het zelf weet. Voor mij was dat het moment dat ik besloot om naar Santiago de Compostela te lopen.Ik had veel gereisd. Van India tot Nepal, van tempels tot trekkings, brak mijn rug, mediteerde  en voelde me stiekem moe van steeds weer keuzes maken. Paragliden? Een nieuwe trekking? Nog een spirituele plek? Ik verlangde naar eenvoud. En er speelde meer: het ging in die tijd niet goed met mijn moeder. Ik wilde dichterbij zijn, niet aan de andere kant van de wereld. En toen dacht ik aan een vriend van me uit Den Bosch, die nu op Mallorca woont en me vertelde over een deze route.Santiago kun je gewoon lopen, vanuit Nederland. En als er iets gebeurt, dan ben ik zo terug.Dus ik besloot: ik ga. Zonder groot plan, zonder maandenlange voorbereiding.Ik dacht, hoe moeilijk kan het zijn etappes van 20 km, als je er gemiddeld vijf per uur loopt. 

MUMBAI; HET BEGIN VAN EEN ONVERWACHTE REIS Het begon allemaal in Mumbai, een stad die nooit slaapt. Als Westerse backpacker voelde ik me er tegelijk thuis, zo veel léven en verloren. Het is en blijft een geweldig grote stad. En stiekem voel ik me in kleine dorpjes prettiger ofzo.Terwijl ik daar rondliep besloot ik een sap shopje in te lopen vor een verse juice.Hier ontmoette ik toevallig twee reizigers die me vertelden over Panchgani. Een bijzondere een plek.'Panch' betekent 5 en 'gani'  iets als heuvels. Het is een plek met dorpen tussen de bergen én beroemd vanwege de aardbeien.Op dat moment had ik geen idee dat dit gesprek mijn pad compleet zou veranderen.

In 2003 vertrok ik, kapot van liefdesverdriet, naar Nepal. Ik dacht: f#ck it, ik ga weg. Ik had geen idee dat die keuze mijn hele leven zou veranderen.Hi! Jij die aan de andere kant mijn eerste verhaal uit de 'Op reis naar f#ck it land' leest. Leuk dat je er bent. Ik heb even gedacht, met welk verhaal ga ik deze bundel beginnen? En al snel wist ik het.Deze stage is het begin geweest van mijn huidige leven én daarom is dit deel 1 van de bundel. Namaste.

Jouw energie van jou houden én je energie beschermen in een wereld waarin je constant wordt blootgesteld aan prikkels, drukte,  verwachtingen en andermans emoties is essentieel als je niet elke avond vermoeid, leeggezogen ‘op’, op de bank wilt ploffen. Steeds meer mensen vinden dit een uitdaging.

We kennen het allemaal: die zeurende pijn in je onderrug, stijve schouders na een lange werkdag of misschien zelfs wel een frozen shoulder of hernia. De verleiding om naar een pijnstiller te grijpen is groot – want pijn kost energie.Maar wat als ik je vertel dat je lichaam zélf krachtige, natuurlijke pijnstillers aanmaakt? En dat jij die zelf kunt activeren?

De kracht van glimmers, kleine geluksmomenten die niet mag missen Soms is het een volle maan die plots verschijnt achter de wolken. Soms is het een kind dat lacht in de regen. Een andere keer een eekhoorn in het bos. Wat deze momenten gemeen hebben? Ze raken je. Ze geven een gevoel van rust, verwondering of puur geluk. Klein en fijn. Dit zijn glimmers: kleine positieve prikkels die je zenuwstelsel helpen ontspannen. In deze blog ontdek je wat glimmers zijn, hoe ze werken, wat de wetenschap zegt, en hoe jij er meer van kunt ervaren. 

Herken je dit?Je start je ochtend gehaast. Als je al ontbijt doe je dit vlug vlug, misschien wel terwijl je de vaatwasser uitruimt en naar je kinderen roept dat ze moeten opschieten of de tv nu echt moeten uitzetten.Tussendoor scroll je op tiktok, insta of Facebook en je checkt je mail, terwijl je probeert te herinneren welke afspraken je allemaal hebt die dag.Te midden van al die chaos, laten we eens stilstaan bij een verborgen juweeltje in ons lichaam: de nervus vagus.